خانه / اخبار / بصیرت عاشورایی

بصیرت عاشورایی

« بصیرت عـــاشورایی»

 

 

*دو چهره‌ی فتنه‌ي سال ۱۳۸۸ ،

*با مقاومت امت و امام، دشمن نفاق پنهان خود را آشكار ساخت ،

*هوشيار باشيم، بخوانيم و بخواهيم…

 

*دو چهره‌ی فتنه‌ي سال ۱۳۸۸

گزاف نيست اگر از ششم تا نهم دي‌ماه ـ از عاشورا تا چهاردهم محرم ـ را نماد دو چهره‌ی فتنه‌ي سال هشتاد و هشت ببينيم.‌ چهره‌ی تلخ و زشت فتنه را در حرمت‌شكني‌های عوامل دشمن در عاشوراي حسيني مي‌توان ديد، و چهره‌ی زيباي آن را در حريم داري، دفاع و همراهي مردم با امامت و ولايت و تكريم عاشوراي حسيني مي‌توان مشاهده كرد.

از يك سو برنامه‌ريزي و وسوسه‌هاي شيطان و شيطاني و اقدامات آنان براي كم‌رنگ كردن نور حق و جلوه‌ي حقيقت، و در يك سو اراده‌ی ربوبي و تدابير الهي حضرت ولي‌عصر(عج) در روشن نگاه داشتن چراغ هدايت و نور ولايت؛ و اين حكايتهميشه‌ی زندگي انسان تا هميشه‌ی تاريخ است، در نبرد هميشگي و مستمر و رو به افزايش حق و باطل كه از آغاز زندگي بشر بوده و هست و خواهد بود. اينجاست كه انسان بصير در مواجهه با فتنه‌ها؛ نه تنها خود را نمي‌بازد، نه تنها مأيوس نمي‌شود،‌ نه تنها راه را گم نمي‌كند؛ بلكه آن را فرصت دوباره‌اي براي حضور در جبهه‌ی حق براي اعلام وفاداري و تجديد بيعت مي‌داند.‌ مؤمن انقلابي، ميدان فتنه را ميدان جدا شدن حق از باطل و شفاف‌تر شدن اسلام از كفر و به ويژه ايمان از «نفاق» مي‌داند و چه زيبا فرمود رسول بزرگوار امت(ص) كه: «از فتنه‌هاي آخر الزمان كراهت نداشته باشيد كه منافقان را نابود مي‌كند.»

و حق اين است كه از آن تاريخ به بعد، چه صحنه‌هاي زيبايي از بصيرت عاشورايي و معرفت ولايي و ايمان انقلابي امت جلوه‌گر شد و چگونه اهالي جبهه‌ی نفاق سر ‌خورده‌تر از هميشه، افسرده و مأيوس به لانه‌هاي توطئه و نيرنگ خود خزيدند، تا شايد براي بار ديگر و روزي ديگر….! غافل از اين كه:«وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرين.»

 

*با مقاومت امت و امام، دشمن نفاق پنهان خود را آشكار ساخت

ابليس و شيطان تا بتواند، ‌خود را نمي‌نماياند؛‌ از پيچ و خم‌هاي ناپيدا،‌ از راه‌هاي نامرئي، از راه وسوسه‌هاي نفساني، از زبان‌ برخي انسان‌هاي فريبنده و با هزار حيله و نيرنگ، خود را مخفي مي‌كند، و برنامه و تدبير پليد خود را از راه‌هاي ديگر پيش مي‌برد. اين شيوه‌ی قديمي و هميشگي شيطان است. از جمله حيله‌هاي هميشگي شياطين اين است كه چهره‌ی حق به‌جانب گرفته، و با شعارهاي زيبا و فريبنده به ميدان مي‌آيند؛ آن‌ها در مواردي حتي خود را متدين‌تر از بسياري از مؤمنان راستين نشان مي‌دهند.‌ خدا رحمت كند امام راحل را كه ‌فرمودند: يكي از اين‌ها (منافقين) در نجف نزد من آمده بود و چنان از نهج‌البلاغه مي‌گفت و توضيح مي‌داد كه انسان گمان مي‌كرد او از هر فقيه و دانشمندي به معارف ديني آشناتر است!! اما عجيب است هنگامي كه فردي يا جمعي يا ملتي فريب اين ظاهرسازي‌ها را نخورند و به جبهه‌ي آن‌ها نپيوندند، به‌تدريج عصباني مي‌شوند و كم‌كم ماهيت اصلي خود را ناخواسته می‌نمایانند و  خواسته‌های نامشروع و برنامه‌های پنهانی خود را به یکباره آشکار کرده و به قول معروف، دست خود را رو مي‌كنند و آبروي خود را مي‌برند.

عاشوراي سال ۶۱ هجري و سازش‌ناپذيري و حق‌طلبي امام‌حسين(ع) و اصحاب و اهل‌بيت آن حضرت، دست دشمن را رو كرد، و آن‌ها آنچه را كه طي پنجاه سال در لفافه‌ي عوام‌فریبی و ظاهرفريبي پنهان كرده بودند، به علت مقاومت و استقامت و عزت حسيني، آشكار ساختند و براي هميشه‌ي تاريخ لعن و نفرين ابدي را براي خود و خط خود خريدند.

عاشوراي سال ۸۸ و بروز آن همه اعمال خيانت‌بار و جنايت‌آميز،‌ چيزي نبود جز عريان شدن مكنونات قلبي و انديشه‌هاي پنهاني و برنامه‌هاي نهاني استكبار بر ضد اسلام و انقلاب اسلامي… آن‌ها چه زود از مقاومت و صبر و تحمل امام و امت به ستوه آمدند و صبر و  قرار از دست دادند و آرزوهاي قلبي خود ـ در نابودي اصل ولايت و امامت عاشورا ـ را آشكار ساختند. نهم دي‌ماه‌ سال ۸۸ و حضور عاشورايي و زينب‌وار مردم، به‌خوبي و به روشنی، چهره‌ی ناپيداي باطل را نشان داد و از نفاق پنهان آن‌ها رونمايي كرد و براي هميشه‌ی تاريخ اين مرز و بوم، نفرت اين ملت را براي آنان به بار آورد.

 

*هوشيار باشيم، بخوانيم و بخواهيم…

انسان همواره در «فتنه» است و در مواجهه با آن قرار دارد؛ هيچ كس را از فتنه‌گريزي نيست. زندگي ما در زمان‌هاي مختلف (كودكي، نوجواني، جواني، ميان‌‌سالی و پيري) و در مكان‌هاي مختلف (خانه، مدرسه،‌ محل كار، محل خدمت، محل عبادت، محل زيارت،‌ مكان بروز گناه و جلوه‌گري آن) ‌آميخته با آزمون‌هاي سخت و آسان و تلخ و شيرين است. در زندگي جمعي و فردی به اندازه‌ي آرمان‌ها و اهداف او، فتنه‌هاي بزرگ و پيچيده وجود دارد. تا حركت هست و راه هست و رهرو هست، دشمن راه و وسوسه‌هاي راهزنان هم هست. چه زيبا امير پارسايان فرمودند: «خداوند اين تضمين را به شما داده كه بر شما ستم نمي‌كند، ولي تضمين نداده كه شما را مبتلا نكند.»

و باز هم آن بنده‌ی راستين حق فرمودند: «هيچ‌گاه از فتنه به خدا پناه نبر و نگو خدايا! من از فتنه به تو پناه می‌برم! بلكه اگر خواستي به خدا پناه ببري، از «مُضلّات» (گمراهي‌هاي فتنه) به خدا پناه ببر!»

حوادث مختلف پس از انقلاب و به‌ويژه حوادث دو سال اخير، نشان مي‌دهد كه دارايي‌هاي معنوي،‌ سابقه‌ي انقلابي و جهاد و مبارزه،‌ تلاش زياد براي جبهه‌ی حق، همه و همه در جاي خود ارزش دارد و قابل احترام است، اما به شرطي كه در موقعيت‌هاي غبارآلود و فتنه‌زا آن‌ها را از دست ندهيم. ارزش اصلي همه‌ي ما در موضع‌گيري بصيرانه‌مان در جبهه‌ی حق و به نفع جبهه‌ی حق و عليه باطل است… از خدا عاشقانه و ملتمسانه بخواهیم: «[رَبّنا] نَجّنا مِنْ مُضّلات الفِتَن.»

 

به یقین که فتنه‌هاي ديگري در راه است. راه نجات همه‌ي ما در فتنه‌هاي آينده و آزمون‌هاي بلا و گرفتاري، چشم دوختن به اشاره‌هاي ناخداي كشتي انقلاب است.

همچنین ببینید

آشنایی با کتابی حاوی دستورات زیارت اربعین «کتاب ادب حضور»

به کسانی که برای بار اول مشرف به زیارت عتبات می‌شوند، توصیه می‌شود که از …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 39 = 44