خانه / مقاله / مقالات تربیتی / خانواده و پیشگیری از روابط ناسالم دختر و پسر

خانواده و پیشگیری از روابط ناسالم دختر و پسر


موضوع مقاله:  خانواده و پیشگیری از روابط ناسالم دختر و پسر

نویسنده: محبوبه جوکار

برای هر مشکل فردی و اجتماعی بدون شک، راهکارهایی وجود دارد، مشکلات اجتماعی همان‌گونه که چندعاملی هستند و ترکیب عوامل مختلف باعث به وجود آمدن آن‌ها می‌شود، حل آن‌ها نیازمند پیوند عوامل مختلفی است. برای حل معضلی مانند روابط ناسالم دختران و پسران نوجوان و جوان که این همه گسترده شده است لازم است به راهکارهای فردی، خانوادگی، اجتماعی و همچنین نقش دولت و حکومت اسلامی، نقش نهادهای دینی، فرهنگی و… توجه شود.

الف) ایجاد فضای محبت و احترام: رابطه محبت‌آمیز همسران با یکدیگر در شکل‌گیری شخصیت فرزند و تثبیت خلق و خوی او تأثیر بسزایی دارد.


ب) اختصاص زمان برای تبادل‌نظر با جوان: ارتباط سالم والدین با فرزندان، کمک بزرگی به شکل‌گیری شخصیت پایدار و سالم آن‌ها می‌کند، این ارتباط هر چه بیشتر باشد، فرزند را پخته‌تر و با انگیزه‌تر می‌سازد.

ج) بهبود بینش جوان: موارد قابل بررسی در بالابردن بینش نوجوان و جوان در رابطه دوستی با جنس مخالف:

۱-   بسنده نکردن نوجوان و جوان به روابط نخستین و سطحی

۲-   تبیین انگیزه برقراری روابط

۳-   قطع جریان سودرسانی

۴-   جلوگیری از گزینش صحیح همسر

۵-   دست نیافتن به خوشبختی در ازدواج

۶-   سرچشمه داشتن این روابط در حس حقارت

د) اهتمام به تربیت و تقویت باورهای دینی و مذهبی: والدین باید بر اساس دستورهای اسلامی، باید پیش از ازدواج برای تربیت فرزند اقدام نمایند. توجه دادن به خدا و آموزش‌های دینی به فرزندان باید تدریجی باشد و هر یک وقت معینی دارد.

Text Box: راهکارهای خانوادگی، معضل روابط ناسالم دختر و پسرﻫ) آماده‌سازی زمینه استقلال و ابراز شخصیت اجتماعی جوان: تلاش والدین برای فراهم سازی زمینه کسب استقلال و ابراز شخصیت اجتماعی نوجوان و جوان. به شخصیت و فکر او ارزش دهند، به تصمیم‌گیری‌هایش اعتماد کنند.

و) آموزش مناسب در مورد جنس مخالف: والدین موظف هستند در فرصت‌های مناسب، درباره واقعیت‌های روحی و رفتاری جنس مخالف، ویژگی‌های دختران و پسران و واکنش مناسب در مقابل این ویژگی‌ها را به فرزندان بیاموزند.

ز) آموزش حدود شرعی ارتباط با جنس مخالف: خانواده نباید آموزش شرعی را کاملاً به مراکز آموزشی بسپارند و خود را فارغ از این وظیفه بدانند، و باید آموزش حلال و حرام این روابط را خود نیز به عهده بگیرند.

ح) زمینه‌سازی برای ازدواج موفق، آسان و کم‌هزینه: خانواده‌ها باید شرایط را برای ازدواج موفق و آسان فراهم کنند و در راستای زدودن قید و بندهایی که مانع ازدواج می‌شود حرکت کنند.

چکیده: گسترش روابط ناسالم افزون بر وارد کردن آسیب‌های جبران ناپذیر جسم، روح و روان نوجوان و جوان و سایه انداختن بر موفقیت و آینده‌اش، کیان خانواده را نیز در معرض خطر قرار داد. در نتیجه جامعه را به سمت انحطاط و نابودی پیش می‌برد.

مقدمه: برای هر مشکل فردی و اجتماعی بدون شک، راهکارهایی وجود دارد، مشکلات اجتماعی همان‌گونه که چندعاملی هستند و ترکیب عوامل مختلف باعث به وجود آمدن آن‌ها می‌شود، حل آن‌ها نیازمند پیوند عوامل مختلفی است. برای حل معضلی مانند روابط ناسالم دختران و پسران نوجوان و جوان که این همه گسترده شده است لازم است به راهکارهای فردی، خانوادگی، اجتماعی و همچنین نقش دولت و حکومت اسلامی، نقش نهادهای دینی، فرهنگی و… توجه شود. با توجه به جایگاه مهم و کلیدی خانواده ابتدا راهکارهای خانوادگی بررسی می‌شود. مهم‌ترین وظایف و نقش یا به یک عبارت راهکارهای خانوادگی شامل موارد ذیل است:

الف) ایجاد فضای محبت و احترام: برخورد صحیح همسران با یکدیگر و روابط محبت‌آمیز بین آنان فضای با نشاط و آموزنده‌ای برای فرزندان به ارمغان می‌آورد. به قول شهید مطهری (ره) مرد مانند کوهسار است و زن به منزله چشمه و فرزند به منزله گل و گیاه‌ها. رابطه محبت‌آمیز باعث می‌شود فرزندان رازهایشان را با والدین مطرح و در مواقع ضروری و بحرانی به آنان مراجعه کنند.

ب) اختصاص زمان برای تبادل نظر با جوان: پدر و مادر موظف هستند در فضایی دوستانه، زمانی مشخص را برای گفتگو و نظرخواهی از فرزندان خود اختصاص دهند تا فرزندان نیز بتوانند به آسانی مشکل، نظر و اندیشه و باور در مسائل گوناگون را با آن‌ها در میان بگذارند. نوجوان نباید در خانواده احساس بیگانگی و تنهایی کند.

ج) بهبود بینش جوان: کلمه بینش یعنی بصیرت، یعنی با آگاهی و علم فرق دارد. هر آگاهی، بینش نیست. فرزندان اگر جوری تربیت شوند که بتوانند خوب را از بد، سالم را از ناسالم و مفید را از مضر جدا کنند به بینش و بلوغ فکری دست یافته‌اند، یعنی فساد و صلاح خویش را تشخیص دهند.

در چند محور می‌توان بینش نوجوان و جوان در مورد برقراری رابطه دوستی با جنس مخالف را بررسی کرد:

۱-    بسنده نکردن نوجوان و جوان به روابط نخستین و سطحی: دختر و پسر در فرآیند رابطه، برخورد با یکدیگر را می‌آموزند و سطح دوستی خود را به دست می‌آورند.

۲-    تبیین انگیزه برقراری روابط: اهدافی مانند کنجکاوی، سرگرمی، پر کردن وقت‌های خالی و… می‌باشد. اما اهداف دختر و  پسر به خاطر جنسیت خاصشان نیز خاص می‌باشد.

۳-    قطع جریان سودرسانی: علت ارتباط تأمین نیاز و کسب سود است، تا زمانی پایدار است که خواسته فرد تأمین شود.

۴-    جلوگیری از گزینش صحیح همسر: چون این روابط بر اساس عشق سطحی و وابستگی ایجاد شده مانع گزینش صحیح همسر آینده است. چون ضعف‌ها و عیب‌های یکدیگر را نمی‌توانند ببینند.

۵-    دست نیافتن به خوشبختی در ازدواج: اگر چنین دوستی‌ها به ازدواج ختم شود، در اکثر موارد خوشبختی پایداری نیست و بدبینی و بدگمانی زندگی را به طلاق و جدایی منجر می‌کند.

۶-    سرچشمه داشتن این روابط در حس حقارت: گاهی این روابط ناشی از حس حقارت است. وظیفه پدر و مادر است که آنان را متوجه ارزش انسانی و تاج کرامتی که خدا به آنان داده یادآوری کنند.

د) اهتمام به تربیت و تقویت باورهای دینی و مذهبی: خانواده موظف است که با تربیت صحیح کودک، فطرت خدای جوی او را بیدار کند و توجه دادن به خدا و آموزه‌های دینی باید تدریجی و در وقت معین باشد و اگر در زمان نامناسب باشد کم اثر یا بی‌نتیجه است.

ﻫ) آماده‌سازی زمینه استقلال و ابراز شخصیت اجتماعی جوان: والدین باید کمک کنند فرزندان همزمان با بلوغ سنی به بلوغ فکری و استقلال برسند، بر پدر و مادر لازم است آزادی‌های عقلی و دینی نوجوان و جوان را محترم بشمارند.

و) آموزش مناسب در مورد جنس مخالف: والدین باید فرزندان را در باره واقعیت‌های روحی و رفتاری جنس مخالف بیاموزند.

ز) آموزش حدود شرعی ارتباط با جنس مخالف: آموزش حلال و حرام بر فرزندان واجب است، آموزش این حدود و رعایت آنان، نشانه عقب‌ماندگی یا محدودسازی فرزندان نیست.

ح) زمینه‌سازی برای ازدواج موفق، آسان و کم هزینه: یکی از موارد توجه بیش از حد به مسائل مالی و اقتصادی است، باید ازدواج را ساده، بی‌پیرایه و بی تشریفات را بگیرند.

 

همچنین ببینید

سلسله مباحث ایمان و چالش‌های معاصر

گفتمان ایمان همانند مفاهیمی چون امید و عشق، همیشه برای آدمیان شیرین و جذاب بوده …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 41 = 45