خانه / بی عکس / ویژگی های یک مربی؛ حلم و بردباری

ویژگی های یک مربی؛ حلم و بردباری

محسن سیمایی

کلاس درس، نمایشگاه تفاوت ها است؛ یعنی یک مربی، با فراگیرانی  مواجه می شود که اگرچه در مواردی مثل سن، زبان و محل زندگی مشترک هستند اما جهات غیر مشترک فراوانی هم دارند. طبیعتا یک مربی به سبب تعامل و همنشینی با شاگردانش، آگاهی نسبتا خوبی از تفاوت های آن ها پیدا می کند و می داند که شاگردان او در توانایی های ذهنی، روش های آموختن، سبک و سرعت یادگیری، انگیزش ها، علایق و بسیاری از موارد دیگر در سطوح متفاوتی از یکدیگر قرار دارند. نکته مهم این است که شاید در اشتغالات اکثریت مردم، توجه به تفاوت های موجود در میان پدیده های عالم و انسان ها ضروری نباشد ولی بر یک مربی علاوه بر آگاهی، توجه ویژه به این مسئله فریضه است؛ چون توجه به تفاوت ها در بهبود کیفیت یادگیری و پیشرفت تحصیلی یاد گیرندگان تاثیر زیادی دارد. بنابراین می توانیم ادعا کنیم، که توجه به تفاوت های فردی از ویژگی های یک مربی کارآمد است. حال اگر میان این وظیفه ی خطیر مربیان، یعنی توجه به تفاوت ها، و دیگر وظایف برجسته ایشان پیوند برقرار کنیم، بخشی از دشواری ها و البته منزلت کار تربیتی نمایان می شود. نقش مربی در این موضع، فوق العاده حیاتی است. او می تواند به این وظایف سنگین به عنوان یک معضل نظر بیندازد و در مقابل، این قدرت را هم دارد که آن ها را مدیریت بکند. مهم ترین خصوصیتی که در مدیریت شرایط دشوار یک مربی را یاری می دهد، رعایت حلم و بردباری است. بردباری یعنی، یک مربی هنگام اطلاع از مشکلات متعدد فراگیران، در زمان ملاحظه تفاوت های متعدد و آشکار آن ها، و در صورت برآورده نشدن شرایط ایده آل خود، تاب بیاورد و تحمل داشته باشد. از کوره در نرفتن، گام اول برای بهبود بخشیدن اوضاع حاکم بر فضای آموزشی است که از این گام مهم، با عبارات حلم، بردباری و مدارا یاد خواهد شد. راه حل های متعددی برای بردبار بودن و مدیریت خویشتن در شرایط دشوار کلاس وجود دارد که به برخی از آن ها اشاره می کنیم:

آسانی پس از سختی

موارد مشابهی که قبلا تجربه کردید را به یاد بیاورید، صخره هایی که در مسیرتان قرار داشت را خاطرنشان کنید. تمام مصائب و سختی ها به مانند پل عبوری در راه رسیدن به مقصد بودند. پس اینبار هم همانگونه خواهد بود. آنچه که شما برای آن مصمم هستید، تحقق دغدغه ها و نیل به آرمان های تان است. بله! امکان دارد در راه رسیدن به مقصد با مسیرهای صعب العبور هم برخورد داشته باشید اما توجه به گذرا بودن شان، شما را در عبور حلیمانه از آن ها یاری می بخشد.

بارقه ی امید

هرچه قدر هم که شرایط نا به سامان باشد، چیزهایی وجود دارد که بتوان به آن ها چشم دوخت و بارقه ی امید را در دل خود زنده نگه داشت. مثلا کلاسی را تصور کنید که وضعیت چند تن از شاگردان، مطابق انتظار شما پیش نمی رود. شما می توانید منفی نگر باشید و برای خود و دانش آموزان سرخوردگی و اضطراب ایجاد کنید اما به جای منفی نگری، توجه به فرصت از دست رفته، موفقیت کسب نشده و انتظارات بر آورده نشده، مثبت نگری و مثبت اندیشی را سرلوحه کارتان کنید. مطمئنا در آینده ی نه چندان دور، از ثمره ی این بردباری بهره مند و خشنود می شوید. قانون مثبت نگری می گوید که تمام توجه تان را به توانایی های خود و زمینه های پیشرفت در شاگردان خویش معطوف کنید. در واقع به جای نداشته ها، به داشته های تان چشم بدوزید.

تاخیر

یکی از اصول تدریس کارا، صراحت و فوریت بازخورد توسط مربی است که اثرات خوبی در روند رو به رشد شاگردان برجای می گذارد. اما در برخی مواقع تاخیر در واکنش نتیجه بخش تر است. به این صورت که وقتی با شرایط نامطلوب مواجه شدید، خود را ملزم به پاسخ فوری ندانید و واکنش را به زمان دیگری موکول کنید تا تصمیم بهتری بگیرید. عجله و فوریت، احتمال تصمیم نادرست و ابراز خشم را بالا می برد. ضمنا اگر مدتی از این روش استفاده کنید و برای جلوگیری از تصمیم غلط، تاخیر در واکنش ایجاد کنید، به مرور زمان به همان واکنش صریح و فوری که ایده آل یک مربی است می رسید. با این تفاوت که احتمال تصمیم اشتباه توسط شما، به سبب ممارست و رعایت بردباری، به طور محسوسی کاهش پیدا کرده است.

آمادگی

پیش از آنکه در شرایط کلاس قرار بگیرید، آمادگی اولیه را برای مدیریت کلاس در خود به وجود بیاورید؛ مثلا، به حاصل و نتیجه ی بردباری بیندیشید. یا در عاقبت نا شکیب بودن و خشمگین شدن، تامل داشته باشید. یا حتی شرایط غیر منتظره ای که امکان دارد درون کلاس با آن مواجه شوید را از قبل پیش بینی کنید. ایجاد آمادگی پیش از کلاس، رعایت بردباری و مدیریت معضلات را برای تان دست یافتنی تر جلوه می دهد.

انتظار از خود

از خودتان بیش تر از فراگیران انتظار داشته باشید. مثلا زمانی که مسئله ای را برای شاگردان خود توضیح دادید و از شیوه نگاه یا اقرار آن ها دریافتید که متوجه مطلب نشده اند، قبل از آنکه در ذهن خود آن ها را کم استعداد فرض کنید و موجبات عصبانیت خود را فراهم آورید، به روش بیان خودتان شک و در آن تجدید نظر کنید. در بسیاری از مواقع اگر بردبارانه انگشت اتهام را به سمت خودتان بچرخانید و روش تدریس را تغییر بدهید یا به آن تنوع ببخشید، نتیجه لازم را به دست خواهید آورد.

همچنین ببینید

مربی می داند که…

تربیت از جمله اموری است که سهل ممتنع به نظر می رسد. از سویی ریزه …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Solve : *
27 + 7 =