خانه / یک نکته یک آیه / یک آیه، یک نکته۵/فَبَشِّرْ عِبَادِ ٱلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

یک آیه، یک نکته۵/فَبَشِّرْ عِبَادِ ٱلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

یک آیه، یک نکته

 

فَبَشِّرْ عِبَادِ * ٱلَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ ٱلْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ

پس بشارت ده به آن بندگان من که به سخنْ گوش فرامى‌دهند و بهترين آن را پيروى مى‌كنند.

زمر(۳۹):۱۷ و ۱۸

 

اين دو آيه كه به صورت يك شعار اسلامی درآمده، آزادانديشی مسلمانان و انتخاب‌گری آنها را در مسائل مختلف، به خوبی نشان می‌دهد.

نخست می‌گويد: «بندگان مرا بشارت ده» و بعد اين بندگان ويژه را به اين صورت معرفی می‌كند كه «آنها به سخنان اين و آن -بدون در نظر گرفتن گوينده و خصوصيات ديگر- گوش فرا می‌دهند و با نيروی عقل و خرد، بهترين آنها را بر می‌گزينند»، هيچ‌گونه تعصب و لجاجتی در كار آنها نيست و هيچ‌گونه محدوديتی در فكر و انديشه آنها وجود ندارد. آنها جويای حق‌اند و تشنۀ حقيقت، هر جا آن را بيابند، با تمام وجود از آن استقبال می‌كنند و از چشمۀ زلال آن، بی‌دريغ می‌نوشند و سيراب می‌شوند.

آنها نه‌تنها طالب حق‌اند و تشنۀ گفتار نيك، بلكه در ميان «خوب» و «خوب‌تر» و «نيكو» و «نيكوتر»، دومی را برمی‌گزينند. خلاصه آنها خواهان بهترين و برترين‌اند.

بندگان خدا، طالب حق و رشد هستند؛ به هر سخنى كه گوش دهند، به این اميد گوش مى‏دهند كه در آن حقى بيابند و مى‏ترسند كه در اثر گوش ندادن به آن، حق از ايشان فوت شود.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

57 + = 66