معرفی کتاب/ اخلاق روزه

روزه می‌گیریم، شب‌زنده‌داری می‌کنیم و شعایر دینی را بزرگ می‌داریم و سرانجام با شادمانی و خشنودی عید را با هم جشن می‌گیریم، سپس به زندگی عادی باز می‌آییم و به همین ترتیب، سالها، یکی پس از دیگری، می‌آیند و یادها و خاطرات ما بیشتر و بیشتر می‌گردد. بیمِ آن می‌رود که ماهِ رمضان به عادتِ بی‌روحی تبدیل شود که شعایرِ آن تنها عادتها و رسومی سرگرم‌کننده باشد و از همه معانی اصلی و روح حقیقیِ خود تهی گردد. با یک نگاهِ گذرا درمی‌یابیم که این مصیبت، یعنی مصیبتی که روزه و رمضان به آن مبتلا شده‌اند، مصیبتی است که بر همه عبادات و مناسک دینی سایه افکنده است. این بیماری به عبادات و مراسم دیگر هم سرایت کرده و به اماکن مقدّس، شعایرِ دینی و همه رهنمودهای آسمانی حمله‌ور شده است. در لبنان درد و اندوهْ مضاعف است؛ دردِ دین و تعالیم دینی است. این فاجعه پس از آن رخ داد که به آموزه‌های آسمانی قالبهای زمینیِ محدود و معین داده شد، همه چیز کمّی شد و برای آن اندازه‌گیری و درجه‌بندی وضع گردید. ببینید آیا کاراییِ دین و تأثیرِ تعالیمِ آن را در زندگیِ خود از دست نداده‌ایم؟ آیا نقش راهبردی آن در هدایتِ انسان به پایان نرسیده است و به پاره‌ای آیینها، یادگارها و سرگرمیها تبدیل نشده است؟

این کتاب دربردارندۀ دیدگاه‌ها و تجربیات معرفتی امام صدر در پیوند با روزه است. اولین گفتار کتاب پیام امام صدر در سال ۱۳۵۰ شمسی به مناسبت آغاز ماه مبارک رمضان است. امام صدر در این پیام تلاش دارد که مؤمنان را متوجه آن بکند که عبادات ما نباید بدل به کاری روزمره شود. مطالعۀ این کتاب نوع مواجهۀ امام صدر با عبادات و، همچنین، ابعاد گوناگون روزه را روشن می‌سازد.

همچنین ببینید

معارفی از قرآن کریم(جزء۲۶)

  نوید به کسانی که در دینداری کم نمی‌آورند إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *