خانه / تربیت / مربی می داند که…

مربی می داند که…

تربیت از جمله اموری است که سهل ممتنع به نظر می رسد. از سویی ریزه کاریهایی در این عرصه وجود دارد که جز با نگاه تیزبینانه نمی توان به آن دست یافت  و از سوی دیگر چنان در دسترس است که گویی آسان تر از آن وجود ندارد.

شاید اهمیت مساله تربیت را از اسم مقدس «ربّ» بتوان درک کرد که از جمله اسامی خاص باری تعالی است. این نکته حاکی از جایگاه و ویژگی یک مربی تربیتی نیز هست.

با وجود آن که در ادبیات قرآن کریم اشاره ای به کلمه مربی نشده است اما نقش انبیاء و اولیاء الهی به عنوان مربیان کاملا روشن و واضح است.

مختصر آنکه مربی تربیتی خواه ناخواه جانشینی کسانی را بر عهده دارد که در بین مردم زمانه ی خود دارای بالاترین سطح آگاهی ها و ویژگی های اخلاقی و انسانی بوده اند.

شاید مهم ترین ویژگی مربیان بشر را مساله علم وآگاهی دانست چنانکه در آیات مختلف مساله تعلیم مردم و مومنین به عنوان یکی از تلاش های محوری انبیاء مطرح است. بدیهی است که تعلیم کتاب و حکمت با این مقدمه است که معلم و مربی خود به موضوع تعلم دانش کافی و وافی داشته باشد والا صلاحیت تعلیم و آموزش و تربیت را نخواهد داشت.

در این نوشتار به مواردی مختصر به بایست های علم و آگاهی یک مربی اشاره می شود.

اول:

ضرورت آگاهی مربی از هدف تربیتی:

آگاهی از هدف روشن و دقیق و حساب شده مهم ترین و محوری ترین نقطه عزم یک مربی است. اگر مربی توانایی شناخت هدف را نداشته باشد دچار سردرگمی تربیتی خواهد شد. گاهی برخی از مربیان بدون کسب آگاهی وارد میشوند که پس از مدتی هم خود و هم متربی را دلسرد می کنند. شاید دلیل تکرار فراوان مساله توحید و همچین ایمان و عمل صالح در سراسر قرآن کریم همین نکته است. هدف سعادت بخشیدن برای بشر یک وظیفه الهی آشکار برای همه انبیاء و اولیاء قرار داده شده است.

 دوم :

ضرورت علم مربی به روش های تربیتی:

عصر مدرن عصری است که روشهای تربیتی مختلف زمینه ساز ظهور و بروز کنش ها و واکنشهای اجتماعی است. حضور رسانه های مختلف از تلوزیون و اینترنت و شبکه های مجازی به موازات مربیان انسانی در عین حال ایجاد پیچیدگی زمینه را برای استفاده از خلاقیت های فکری فراهم کرده است. آگاهی مربی از آخرین متدهای تربیتی راه حل های قوی تری را می تواند برای ارائه یک روش حساب شده تر فراهم کند. در عین حال خلاقیت مربی در ارائه روش ضروری است که این مساله دو نقطه مثبت به همراه دارد یکی تقویت خود مربی دوم تعلیم خلاقیت به متربی.

سوم:

ضرورت آگاهی از طیف مخاطب تربیتی:

مخاطب شناسی راهبردی اساسی در پیمودن یک روش تربیتی است. هر چقدر مربی نسبت به مخاطبان خود آگاهی و شناخت عمیق تری داشته باشه زمینه برای تعمیق و نهادینه سازی نگرش های تربیتی بیشتر فراهم خواهد شد. قرآن درباره تفاوت روشی امت ها می فرماید: لِكلُ‏ٍّ جَعَلْنَا مِنكُمْ شرِْعَةً وَ مِنْهَاجًا  برای هر امتی روش و مشی و قاعده متفاوتی قرار داده شده است.

 این تفاوت روش ها خواه ناخواه فضای ارتباطی با مخاطب را متغیر خواهد کرد. حتی شناخت بهتر از نوع روحیات منطقه ای و محله ای زمینه ساز تاثیرگذاری بیشتر است. در عرصه تبلیغ دانش آموزی مثلا نوجوانان مدارس تیزهوشان به دلیل هوش بالاتر نوعا سوالاتی دقیقتر و با اهمیت تر خواهند داشت بر خلاف مدارس عمومی که طیف سوالات حول بعضی بحران های نوجوانی می گردد. حتی تعداد دانش آموزان در سر کلاس زمینه ساز تفاهم متفاوت است.

چهارهم:

خودآگاهی از توانایی های شخصی

بسیاری از مربیان بدون در نظر گرفتن توانایی های خود مسئولیت امور تربیتی دسته ای از مخاطبین را بر عهده می گیرند در حالی که آسیب چنین کسانی در عرصه تربیتی کم نخواهد بود. گاهی به دلیل همین عدم شناخت ممکن است مربی نتواند از پس نیازهای مخاطبین خود بربیاید که در این صورت جایگاه مربی به سادگی دچار تزلزل خواهد شد.

همچنین ببینید

مربی نمونه

نویسنده: جواد محدثی نگاهی به شیوه های تربیتی و تبلیغی معلم شهید استاد مطهری تهذیب …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Solve : *
19 + 9 =