خانه / اسلایدر اصلی / یک سال را به آمدن یک ماه زنده‌ایم. دنیای ما بدون محرم نمی‌شود

یک سال را به آمدن یک ماه زنده‌ایم. دنیای ما بدون محرم نمی‌شود

 رخصت بده كه خیمـۀ مـاتم به پا كنیم
پیـراهـن سیـاه بـه تن با شمـا كنیم

آیـد صـدا ز غیب كـه قـد قـامت العـزا
رخصت بـده اقـامۀ بـزم عـزا كنیم

در حـد مـا كه نیست ولیكـن خـدا كنـد
بر گـریـه های روز و شبت اقتـدا كنیم

دو كـاسه اشك و یك دل خونین ز داغ را
آورده ایـم  نــذر غـم كـربــلا كنیم

موعود هل اتی چـه شـود یك مُحّـرمی
تو روضـه ای بخوانی و ما جان فدا كنیم

بر ما بخـوان تو روضـۀ شیب الخضیب را
تا گـریه بـر حسیـن سر از تن جدا كنیم

«تكلیف انتقام شهیدان بدوش توست »
ای منتقـم بـرای ظهــورت دعا كنیم

مـاه محّـرم است «وفائی» به ناله گفت
با ناله های خویش جهـان را صـدا كنیم

همچنین ببینید

امام قلوب

ولادت  سال ۱۲۹ ق زمانی که امام جعفر صادق (علیه السلام) به همراه خانواده و اصحابشان از …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Solve : *
9 + 13 =