خانه / اسلایدر اصلی / تعطیلی حرم ها و مراکز مذهبی آری یا خیر؟

خیلی موقعها وقتی شخصی مریضی لا علاجی داشت با رفتن به حرم و دخیل بستن و متوسل شدن، بیماریش درمان می‌شد. الان شبهاتی در ذهنا هست که پس با محدود کردن این رفت و آمد بحث شفا چه می شود و یا به بیانی واضح تر…

سؤال:

  • به خاطر وضعیت موجود رفت‌وآمد به مراکز مذهبی ما خیلی کم شده است و بعضی‌ها الآن غرض‌ورزی و عنادورزی می‌کنند و می‌گویند شما قبلاً ادعا داشتید که اگر بیمارید برید حرم‌ها و شفا بگیرد و الآن چی شده که کمتر می‌روید، برید و شفا بگیرد؟
  • بعضی‌ها هم می‌گویند که چرا حرم نریم و چرا در تجمعات شرکت نکنیم و نماز جمعه نخونیم و مراسمات مذهبی را تعطیل می‌کنید؟

پاسخ:

  • آیا امام رضا شفا می‌دهند یا نه؟ با یک سرچ اجمالی به این مسئله پی می‌بریم که کتاب‌های که در این مورد نوشته‌شده است و همه آن‌ها هم طبق ماجراها وقایع واقعیت است مانند کتاب شفایافتگان حرم امام رضا اثر سیدمهدی قطبی و دفتری داخل حرم مطهر هست که با بررسی‌ها و معاینات این شفا یافتگان را ثبت می‌کند و نمونه‌های زیادی هست. ابن‌خلدون در کتاب تاریخش نوشته است که در نجف خیلی‌ها کنار حرم امیرالمؤمنین شفا می‌گرفتند. اینکه حرم‌های ائمه اطهار شفا می‌دهد جای بحث و گفت‌وگو نیست منتها سؤال اینجاست که آیا کارکرد اصلی حرم‌ها برای شفا دادن هست؟ و آیا حرم‌ها را برپا کردند که مردم آنجا بروند و شفا بگیرند؟ یا اینکه شفا به‌صورت موردی و برای اینکه خداوند هر از چند گاهی قدرت خودش را نشان بدهد اتفاق می‌افتد و به خاطر رفعت و بزرگی آن و جود مبارک امام است. قطعاً و یقیناً این‌طور نیست که حرم‌ها در واقع برای جایگزین رفتن به مطب دکتر، مطب دارو درمان قرارداده‌شده باشد خود اهل‌بیت به پزشکان و اطباء مراجعه می‌کردند. امیرالمؤمنین وقتی در بستر بودند طبیب آوردند خدمتشان این قصه معروف است. اینکه ما فکر کنیم همه بیماری‌ها قرار است با شفا در حرم‌ها درمان بشود این قطعاً حرف باطلی است. قرار بر این نبوده و کسی هم‌چنین ادعای نکرده و نه در سیره اهل‌بیت چنین چیزی مشاهده نمی‌کنید و در سیره علما هم‌چنین چیزی وجود ندارد. اما یک نکته‌ای است آن اینکه توجه و توسل به اهل‌بیت در همه موارد یک آرامشی به انسان می‌دهد که در کنار مداوا و دارو می‌تواند اثرگذار باشد، به تعبیر دیگر شما یک‌وقت دارو را می‌خوری و ناامیدی و یک‌وقت است شما با امید به بهبودی و در سایه اهل‌بیت دارو را می‌خوری قطعاً فرق می‌کند. بین این دو بیمار نمی‌شود تفاوتی ندید، امروزه خود پزشکان میگویند یکی از اصولی‌ترین عوامل بهبودی بیماری‌ها روحیه بیمار است، به بیمار باید روحیه داد. چه چیزی بالاتر و بهتر از ائمه معصومین می‌تواند به بیمار روحیه بدهد.

اما شفا را به یک معنا دقیق‌تر اگر ببینیم چون ائمه اطهار واسطه فیض هستند و هر شفائی در عالم صورت می‌گیرد با داروها به‌واسطه اهل‌بیت است. مثلاً اگر کسی که ویروس گرفته است و در بیمارستان‌ها بستری است و پزشکان عزیز می‌آیند و آن‌ها را مداوا می‌کنند، «الدواء، عندنا و الشفاء، عند الله و عند اولیاء الله»؛ دارو، نزد ما و شفا، نزد خداست». از مجرای فیض اهل‌بیت به بیمار می‌رسد این که مسلم است. ولی اینکه فک کنیم کسی مریض شد و باید تو حرم اهل‌بیت تا خوب بشود و دکتر نرود این غلط است. یعنی باید حتماً اسباب عادی طی بشود در روایت است امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «أَبَی اَللَّهُ أَنْ یجْرِی اَلْأَشْیاءَ إِلاَّ بِأَسْبَابٍ؛ خدا خودداری و امتناع فرموده که کارها را بدون اسباب فراهم آورد پس برای هر چیزی سبب وسیله‌ای قرارداد. (الکافی, جلد ۱, صفحه ۱۸۳).» خداوند قرار نیست که نظام عالم را بر هم بزند.

هر چیزی را از راه خودش بهبودی بیماری‌ها را از راه دارو درمان باید اتفاق بیفتد و اگر کسی بخواهد خلاف این عمل کند خلاف سنت الهی عمل کرده است.
این داروها و این نسخه‌ها که پزشکان تجویز می‌کنند را با فنی که دارند از دل طبیعت کشف می‌کنند که خداوند چه چیزی را واسطه درمان بیماری قرار داده است و با آن بیماری را درمان می‌کند، و این را هم خدا در طبیعت گذاشته است و در اصل خدا شفا می‌دهد ولی به‌واسطه این داروها و پزشکان و این جمله معروف که «الدواء، عندنا و الشفاء، عند الله» جمله‌ای کاملاً متین و معقولی است. چون اهل‌بیت مجرای فیض هستند و دکترها هم وسایل تا بیماری درمان شود.
پس اینکه ما فکر بکنیم که باید حرم بریم تا شفا بگیریم و اگر حرم به دلیلی رفت‌وآمدش محدود شد و اگر نرویم شفا نمی‌گیریم این حرف غلطی است.

  • حرم‌ها و مراکز مقدسه با تمام مراکز دیگر فرقی نمی‌کند و به لحاظ فیزیکی و ساختمانی و بنائی، چطور وقتی داخل حرم امام رضا یک بمب منفجر می‌شود و عده‌ای زیادی کشته می‌شوند یا در سامرا آن اتفاق افتاد! چرا کسی آنجا اعتراض نکرد، طبیعی است بدین‌جهت که بمب کار خودش را می‌کند.

خب قرار نیست کسی اعتراض کند که چون اینجا حرم است نباید بمب منفجر بشود این حرف غلطی است ما که از حرم خدا بالاتر نداریم و چند سال پیش جرثقیل افتاد و چندین نفر کشته شدند خب باز جای اعتراض نیست که اینجا نباید کسی کشته می‌شد این تصور غلطی است. پس اگر این یک امر طبیعی است و قرار نیست که در حرم اهل‌بیت آن مواد منفجره کارکرد خودش را نداشته باشد ویروس هم همین‌طور است، این ویروس هر جا باشد کار خودش را می‌کند.

پس وقتی کسی اعتراض کند ضدعفونی کردن حرم‌ها توهین به آن امام است حرف دقیقی نیست، قرآن می‌فرماید: «وَلَا تُلْقُوا بِأَیدِیکمْ إِلَی التَّهْلُکةِ؛ و خود را به دست خود، به هلاکت نیفکنید!(بقره/۱۹۵)» من اگر بدانم در حرم بمبی جاسازی‌شده است و می‌خواهد منفجر بشود از نظر فقهی جایز نیست به آنجا بروم، حالا در مورد این اجتماعات در حرم نیز پزشکان با محاسبه و دقت بگویند و احساس کند که خطر انتقال بیماری در اجتماعات حرم است طبیعی است که مثل مسئله قبل انسان باید مراعات مسائل بهداشتی را بکند و با احتیاط به آنجا برود.

 

همچنین ببینید

الیتام درد روانی و روان پریشی در دین

در شرایط بحرانی شاید بیشترین چیزی که درگیر این اتفاق هست روان و ذهن انسان …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

+ 63 = 69